„Dzieciołap" Agnieszka Miela | W Odmętach umierającego miasta

Autor – Monika Agnieszka MIela 

Tytuł – „Dzieciołap"

Gatunek – Fantastyka

Liczba stron – 24

Rok wydania - 2025

Wydawnictwo – Zysk i S-ka

Ocena – 8/10

 

Lunde to nie miejsce z bajek to miasto które gnije od środka. Nie ma w nim już nadziei i radości. Ona umiera, a jedynym Co pozostało jego mieszkańcom jest brutalna walka o przetrwanie w cieniu zapomnianych bóstw.. oto recenzja jednej z najbardziej wyczekiwanych premier ubiegłego roku z gatunku urban fantasy, które jest bardzo brudne i zepsute.

„Piękność z lodu" | w okowach chłodu i rewolucji

Autor - Monika Raspen  

Tytuł - „Piękność z lodu"

Gatunek - Powieść historyczna

Liczba stron - 416

Rok wydania - 2025

Wydawnictwo - Replika

Ocena - 8/10

 Zima 1905 roku w Petersburgu nie przynosi jedynie siarczystego mrozu. Nad carskim dworem unosi się gęsta mgła niepokoju, a echa nadchodzącej rewolucji słychać już w szeptach arystokracji. Mówi się że portrety Romanowów same spadają ze ścian, a słynny diament Orłow obluzował się w cesarskim berle. To nie są zwykłe zbiegi okoliczności, ale znaki, których boi się nawet sama caryca Aleksandra. W samym sercu tego lodowatego świata ,w cieniu rodzinnych tragedii i sekretów o chorobie carewicza Aleksieja, dorasta Maria Dagmar. To dziewczyna o niezwykłym talencie, która w pracowni Piotra Fabergé uczy, się jak z metalu i kamieni szlachetnych wyczarować piękno. Jednak czy w świecie, w którym śmierć okazuje się mistyfikacją, a cienie przeszłości powracają pod postacią bezwzględnego Zygfryda, jest jeszcze miejsce na sztukę i niewinność? Monika Raspen w finałowym tomie trylogii kobiety Romanowów zabiera czytelników w podróż, która zachwyca jak najpiękniejsze jubilerskie dzieło, by za chwilę przeszyć chłodem nieuchronnej katastrofy. Tyle można na wstępie powiedzieć o  książce „Piękność z lodu¨ która jest jak rosyjska zima piękna surowa i na długo zostaje w pamięci.

Śmierć Zygfryda zu Kleinitza była mistyfikacją, a jego pogrzeb spektaklem. Szantażuje on kolejne osoby i snuje przerażające plany polityczne. Na dworze Romanowów pojawia się tajemniczy człowiek z Syberii, Grigorij, którego Krajnik również próbuję wykorzystać do swych celów. Mikołaj i Aleksandra podporządkowują życie carewiczowi którego choroba jest rodzinnym sekretem rodzącym wiele domysłów wśród arystokracji, a także zwykłych Rosjan. W otoczeniu pojawiają się znaki zwiastujące nieszczęście... 

Z kart tej powieści wyłania się widoczny kontrast między luksusem dworu a mrokiem skrywanych tajemnic. Dodatkowo całość ma mocny wydźwięk, a wszystko to z uwagi na panującą atmosferę izolacji z powodu choroby carewicza. Obsesyjna walka Aleksandry o życie syna sprawia, że dwór staje się miejscem pełnym napięcia i nieufności. Ponadto pojawia się także postać mnicha z Syberii, który zaczyna dzielić carską rodzinę i budzić lęk wśród dworzan. Na uwagę zasługuje także postać samej Marii Dagmar, która sprzeciwia się konwenansom i odważnie wyrusza na poszukiwanie prawdy o swoim pochodzeniu, co w świecie pełnym konwenansów jest dużym wyzwaniem.

W tej powieści ważną rolę odgrywa również sama intryga polityczna. Wyłania się tutaj motyw grozy z elementami thrillera. Mowa o powrocie zza grobu Zygfryda. Jego obecność sprawia, że stare grzechy  iniedokończone sprawy na nowo zagrażają bohaterom.

Tłem wydarzeń poza mroźną zimą w 1905, roku jest samo widmo rewolucji. Narasta konflikt społeczny i jest to czas krwawej niedzieli i strajków. Czas cara  dobiega końca, a dotychczasowy porządek świata pęka niczym lód na rzece. W tej powieści autorka bardzo dobrze oddała atmosferę rodem z powieści szpiegowskich. Każdy, nawet najmniejszy gest przy stole,     może być odczytany w znaczeniu politycznym a przyjaźnie zawierane wyłącznie ze względu na interes Narodowy.

Autorka po raz kolejny zaskakuje plastycznym językiem w prawnym stylem bardzo dobrze dobranym do Ram czasowych które opisuje. Czytając można bardzo łatwo przenieść się o ponad wiek wstecz i poczuć tamtejszy klimat Imperium Rosji. Dodatkowo nie odbiega ona od faktów historycznych zachowuje rzetelność co czyni te powieść autentyczną i o wiele bardziej wiarygodną. Widać że Monika Raspen jest zafascynowana tą epoką i potrafi przekonać do niej nieprzekonanych.

Klimat tej powieści również jest bardzo specyficzny. Zimny mroczny gęsty od intryg duszny od zawirowań politycznych a w tle nie tylko zima ale też koniec pewnej epoki nieuchronny upadek. Nieunikniona katastrofa wisi w powietrzu. Taki klimat jeszcze podburza nastroje narodowe i wywołuje z kart powieści ducha rewolucji chęć do walki. Dodatkowo w tej występują  w niej silne kobiety bohaterki które pomimo ograniczeń epoki w której żyją wzięły sprawy w swoje ręce i walczą o lepszy los.

Piękność z lodu Moniki Raspen to bardzo dobry finał trylogii również trzymający w napięciu do ostatnich stron. Całość tej powieści jest skuta lodem poprzez klimat i zimno rosyjskie A dodatkowo zdaje się je podkreślać wydanie książki w postaci barwionych na niebiesko brzegów. Ten kolor również wskazuje na chłód dystans oddalenie emocjonalne i idealistyczne marzenia. Tylko czy dojdą one do skutku? Miłośnicy sag historycznych historii obyczajowych z bogatym tłem mogą szykować się na niebywałą czytelniczą ucztę. Ci którzy nie znają tej trylogii mają teraz szansę nadrobić całość bez konieczności czekania na kolejne tomy.

Za egzemplarz recenzentki dziękuję autorce

W ogrodzie carycy

 

Autor - Monika Raspen

Tytuł - „W Ogrodzie carycy”

Gatunek - Powieść historyczna

Liczba stron - 432

Rok wydania - 2025

Wydawnictwo - Replika

Ocena - 8/10

Zima 1904 roku mroźny Petersburg i carski przepych pod którym pulsuje niepokój nadchodzącej rewolucji. Oto kontynuacja losów bohaterek wnuczki Faberge Moniki raspen jednak skupiająca się na o wiele mroczniejszych tajemnicach. Jak plasuje się pod względem fabularnym i jakościowym?

Zima 1904 roku. Ustalenia ochrony dotyczące tragicznej śmierci iriny duniny nie zadowalają jej przyjaciółek. Trzy kobiety Daria policjantka Anna primabalerina i nadjeżdża dama dworu usiłują odkryć prawdę na własną rękę. Ze zgrozą odsłaniają kolejne fakty i rozległe kolekcje na carskim dworze. W tym czasie caryca rodzi długo wyczekiwanego chłopca. Rosja Szaleje z radości ale mały Aleksy jest dotknięty klątwą koburgów hemofilią. To następna Mroczna tajemnica romanowów. Wybucha wojna rosyjsko-japońska a zaraz po niej rewolucja w obliczu których car Mikołaj II staje się postacią tragiczną gdyż każda podjęta przez niego decyzja wzbudza niezadowolenie. Szarą eminencją na dworze zostaje diaboliczny książę zu Kleinitz stojący na czele loży Feniks a nie pozorna Anna wyróbowa rośnie w siłę.
Ta powieść jest wielowątkowa mięsista łączy w sobie elementy powieści historycznej obyczajowej i kryminału. Niezwykle ważnym wątkiem jest tutaj prywatne śledztwo trzech kobiet prowadzone w sprawie iriny duniny. Bohaterki zawarły między sobą swoisty pakt kobiecej Solidarności który zdecydowanie wykracza poza sztywne ramy panujące wówczas w carskiej Rosji. Tutaj status społeczny nie ma znaczenia co dodatkowo nadaje powieści nutkę współczesności związanej z wątkiem emancypacji kobiet. Śledztwo tej trójki jest niewątpliwym aktem odwagi wobec oficjalnych ustaleń orhany. Kobiety sprzeciwiają się szybkiemu zamknięciu sprawy klasyfikowanej jako samobójstwo przez instytucje państwowe. Każda z bohaterek powieści Moniki raspbern posiada inne umiejętności jednocześnie idealnie dopasowując się i uzupełniając. Daria Professional nie podchodzi do śledztwa, Nadiezda ma dostęp do najgłębszych sekretów pałacu a Anna zna świat artystyczny. We trójkę rzucają wyzwanie mrocznym organizacjom. Relacja bohaterek jest niejako kontrastem dla układów panujących na dworze Mikołaja II. Tylko w tym miejscu powieści lojalność wobec drugiego człowieka wygrywa z lojalnością wobec władzy czy konwenansów.
Powieść zawiera także wiele dramatycznych wydarzeń i postaci. Narodziny Aleksego i odkrycie hemofilii tragizm carycy alix matki która za ratowania syna jest gotowa na wszystko to tylko przykłady dramatycznych wątków fabularnych rzucających wyraźny cień na cały imperium.
Świat przedstawiony w tej powieści występuje w formie dualnej. Przy tych pałaców stanowi silny kontrast z odrzucającymi i brudnymi lochami ochrany a także niebezpiecznymi nożami. Luksus i wygoda ze złem i mrokiem również stanowią parę przeciwieństw co tylko przyciąga i fascynuje.
W ogrodzie carycy Moniki raspen to udana kontynuacja poprzedniego tomu serii o losach romanowów. Autorka utrzymuje wyjątkowy styl a innym atutem tej książki są barwione brzegi które Przykuwają uwagę. To lektura wciągająca od pierwszych do ostatnich stron idealna dla miłośników pełnych dobrze skonstruowanych powieści historycznych z wątkami kryminalnymi oraz silnymi kobiecymi postaciami. Po przeczytaniu czeka się na więcej.

Za egzemplarz recenzencki dziękuję autorce.

9 LAT BLOGA! | Najdłuższy projekt!

 Moi Drodzy!

Dokładnie 9 lat temu o tej porze powstała Skazana na książki. To niezwykle ważny dzień w moim życiu i jednocześnie najdłuższy realizowany projekt! 

„Rycerz siedmiu królestw” - George R. R. Martin | Po czyn poznać geniusza?

Autor - George R. R. Martin
Tytuł - „Rycerz siedmiu królestw”
Gatunek - fantastyka
Liczba stron - 412
Rok wydania - 2017
Wydawnictwo - Zysk i S-ka
Ocena - 8/10

Wszyscy Czytelnicy wyczekujący jakichkolwiek wieści ze świata Westeros, których cierpliwość w oczekiwaniu na wciąż nadchodzące „Wichry zimy” została wystawiona na najcięższą próbę, mogą sięgnąć po coś, co ukoi głód. Co prawda „Rycerz siedmiu ” George'a R. R> Martina nie jest tak opasłym i rozbudowanym dziełem jak saga, ale stanowi równie satysfakcjonującą lekturę. 

„Moja” - Małgorzata Węglarz | Nie pamiętam, kim jestem i tak mi wygodniej...

Autor - Małgorzata Węglarz
Tytuł - „Moja”
Gatunek - thriller psychologiczny
Liczba stron - 336
Rok wydania - 2025
Wydawnictwo - Pascal
Ocena - 8/10

Kto zna Małgorzatę Węglarz jako autorkę piszącą literaturę faktu, może być zaskoczony jej debiutem w świecie fikcji. Do tej pory celem tworzenia było oswajanie Czytelników z tematami ostatecznym. Teraz pojawia się fikcja literacka uderzająca w najczulsze struny ludzkiej psychiki i nie dająca o sobie zapomnieć. 

„Prostytutka” - Maciej Klimarczyk | Ile można zrobić, by pozostać nieskazitelnym?

Autor - Maciej Klimarczyk
Tytuł - „Prostytutka”
Gatunek - thriller medyczny
Liczba stron - 296
Rok wydania - 2026
Wydawnictwo - Literackie
Ocena - 8/10

 

Czy zastanawialiście się kiedyś, co kryje się za drzwiami luksusowych apartamentów, o których nikt nie mówi głośno? Maciej Klimarczyk w swojej najnowszej książce bezlitośnie obnaża te tajemnice. Jako lekarz psychiatra i biegły sądowy autor doskonale wie, jak głęboko potrafi sięgać ludzka hipokryzja. Ten thriller psychologiczny z elementami medycznymi wywołuje gęsią skórkę nie z powodu rozlewu krwi, ale przerażającego realizmu.